Melody 04 - (1998) Middernachtmuziek (Music In The Night) by Andrews Virginia

Author:Andrews, Virginia
Language: eng
Format: epub

10. Mijn naam is..

In de auto viel ik weer in slaap. Ik werd pas wakker toen de auto over een hobbel reed en me uit een trance-achlige slaap wekte. Het was pikdonker buiten, een bewolkte lucht hield de maan en de sterren verborgen. Toen ik uil het raam keek, zag ik mijn gezicht weerspiegeld in het glas, het gezicht van iemand zo hulpeloos en verward, met ogen vol vragen en lippen verstard in een vergeefse strijd een woord te vinden, een gedachte te uiten.

Ik draaide me om en keek naar de vrouw in het verpleegstersuniform die naast me zat te soezen. Haar oogleden trilden toen de auto hotste en draaide, maar ze deed ze niet open. Ik keek naar het achterhoofd van de chauffeur en vroeg me af wie deze mensen waren en waar ik naartoe ging. Hoorde ik het te weten? Was het me verteld?

Ik worstelde met de vragen, het was alsof ik in een echoput was gevallen, het enige dat ik hoorde waren de vragen die bij me terugkwamen. De antwoorden waren als scholen vis die in de tegenovergestelde richting zwommen, ver buiten mijn bereik en zonder enige belangstelling terug te keren. Ik zag ze alleen maar verdwijnen. Hun schubben glinsterden even en waren dan verdwenen, misschien voorgoed.

Mijn lichaam deed pijn, maar ik kon me niet herinneren hoe dat kwam. Het deed pijn als ik mijn armen en benen uitstrekte, en mijn nek voelde alsof iemand die met krachtige hand had beetgepakt en er uren in had geknepen. Mijn ogen deden pijn, zelfs als ik ze gesloten hield. Ik kreunde en schoof heen en weer om wat gemakkelijker te zitten. De vrouw naast me werd meteen kort schouderschokken wakker. Ze keek om zich heen, schijnbaar zelf even verward, en draaide zich toen met een glimlach naar me om.

'Hoe gaal het, lieverd?' vroeg ze. De chauffeur draaide zich iets om, maar keek niet naar ons.

'Alles doet pijn,' zei ik. 'Hoe komt dat?'

'Herinner je je niets meer van wat er met je gebeurd is, waarom je pijn hebt?'

Ik dacht ingespannen na, maar het was of ik een boek opensloeg en alleen maar blanco pagina's zag.

Ik schudde mijn hoofd; mijn lippen trilden, mijn tranen voelden als smeulende as onder mijn oogleden.

'Wees maar niet bang,' zei ze. 'Op een dag komt alles weer bij je terug.'

'Het zou beter voor haar zijn als het dat niet deed.' mompelde de chauffeur.

'We hebben jouw commentaar niet nodig,' snauwde ze tegen zijn achterhoofd. 'Je bent hierom le rijden en verder niets,' ging ze streng verder. Hij kromp ineen alsof haar woorden hem als klappen troffen, toen bromde hij iets en reed zwijgend verder.

Plotseling zag ik lichten voor ons, gehuld in mistbanken. Toen we dichterbij kwamen, spande ik me in om de vorm te zien van wat de ingang leek van een landgoed. Het was een heel hoog ijzeren hek met aan elke kant een brede, rode bakstenen pilaar. Het licht kwam van twee grote ronde lampen op de pilaren. De chauffeur stopte bij het hek.

'Een ogenblik, lieverd,' zei de verpleegster.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.